شمارهٔ ۹۲
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی از عشق و جذبه‌اش سخن می‌گوید. شاعر اشاره می‌کند که اگر پرده از روی محبوب برداشته شود، مردم به پای او خواهند انداخت و دل‌های خود را فدای او خواهند کرد. او تأکید می‌کند که هیچ چیز بر دامن پاک محبوب نمی‌نشیند، مگر این که دل‌های مردم با عشقش آغشته شود. عشق به قدری قوی است که حتی عقل را به عقب می‌راند و افرادی که با عشق مواجه می‌شوند، نمی‌توانند از تیر نگاه محبوب در امان باشند. در نهایت، شاعر به تأثیر عمیق عشق بر دلها اشاره می‌کند، به طوری که عشاق بی‌صبرانه به سمت محبوب می‌آیند و زندگی‌شان را با عشق او معنا می‌کنند.
از روی تو ایمهوش گر پرده بر اندازندخلقی بهوای دل درپات سر اندازند
هوش مصنوعی: اگر به خاطر زیباییات پرده را کنار بزنند، مردم به خاطر عشق و دلباختگیشان به تو به خاک میافتند.
تا دامن پاکت را گردی نرسد زیبدگر پرده دلها را بر رهگذر اندازند
هوش مصنوعی: تا زمانی که دامن پاکت به گرد و غبار آلوده نشود، هیچ چیزی برایت مناسب نیست؛ حتی اگر دلها را در معرض دید دیگران قرار دهند.
آنها که به پیش دل از عقل سپر سازندچون حمله برد عشقت جمله سپر اندازند
هوش مصنوعی: افرادی که در تصمیمگیریهای خود به دل اعتماد می‌کنند و عقل را کنار میگذارند، در برابر عشق تو مانند سپر عمل می‌کنند و همهی موانع را برمیدارند.
ترکان کمان ابرو از تیر نظر هر دمدر صید گه جانها صید دگر اندازند
هوش مصنوعی: ترکان با کمان ابرو خود، هر لحظه با نگاهشان جانها را شکار می‌کنند و هر بار طعمهای تازه به دام میافتد.
جانرا نرسد چیزی جز آنکه سپر باشدجائیکه پریرویان تیر نظر اندازند
هوش مصنوعی: هیچ چیزی جز سپر نمیتواند جان را محافظت کند، در جایی که زیبایان تیر نگاهشان را به سوی منه ی کنند.
گر سلسله مشکین از ماه بر اندازیجانها بهوای تو عشاق براندازند
هوش مصنوعی: اگر رنجیرهای سیاه مو را از ماه برداری، جانها به خاطر تو خواهند رویید و عاشقان به شوق تو به جوش خواهند آمد.
در حجره دل عشقت چون صدر نشین گرددرخت خرد ار خواهد ورنی بدر اندازند
هوش مصنوعی: اگر عشق تو در دل من قرار گیرد، عقل و خرد من را رها می‌کند. اما اگر عشق تو نباشد، عقل و خرد مرا از دل بیرون خواهند راند.