شمارهٔ ۱۵۳
هوش مصنوعی: در این شعر شاعر از ماه مهربان می‌خواهد که جشنی برپا کند و به جای بهار، فصلی خوشتر از خزان بسازد. او از آتش و آب سخن می‌گوید و از خوشی و شادمانی که بر دلش می‌نشیند، یاد می‌کند. شاعر به خرمی و زیبایی زمین اشاره دارد و می‌خواهد لذتی چون بزم‌های سلطنتی را تجربه کند. او همت شهباز را به پرواز تشبیه می‌کند و به طغای تمرخان، شاه جهان، احترام می‌گذارد. در ادامه، شاعر از محبت و عطای او صحبت می‌کند و به این نکته اشاره می‌کند که تا زمانی که سایه و آفتاب وجود دارند، این محبت و زیبایی نیز در جهان باقی خواهد ماند.
ای ماه مهربان مه مهرست می بیاربزمی بساز فصل خزان خوشتر از بهار
هوش مصنوعی: ای ماه زیبا و مهربان، مهری که در دلها جا دارد، بیا و می بیاور تا جشنی بپا کنیم. این فصل خزان، برای ما خوشایندتر از بهار است.
زود آتش گداخته در آب بسته ریزیعنی در آبگینه فکن لعل آبدار
هوش مصنوعی: زود آتش ذوب شده را در آب بریز، به این معنی که سنگهای قیمتی قرمز رنگ را به داخل ظرف شفاف بزن.
بر دست من بنه که بجان آمدم ز غمتا یکنفس بشادی دل رغم روزگار
هوش مصنوعی: دستم را بگیر، چون از شدت غم به مرز جان رسیدم، تا لحظهای از دل شاد شوم و از سختیهای زندگی فاصله بگیرم.
بوسم زمین بعزت و آنگه ز خرمینوشم بیاد بزم چو فردوس شهریار
هوش مصنوعی: زمین را به خاطر عزت میبوسم و سپس از خوشحالی یاد بزم شهریار بهشت را مینوشم.
شهباز همتش چو بپرواز بر شودسیمرغ زرنگار فلک را کند شکار
هوش مصنوعی: وقتی که شهباز با عزم و ارادهاش پرواز کند، به مانند سیمرغی میشود که زرنگار آسمان را شکار می‌کند.
شاه جهان طغای تمرخان که آفتابدایم بزیر سایه چترش کند مدار
هوش مصنوعی: سلطان جهان، تمرخان، مانند آفتابی است که همیشه زیر سایهی چتر او میدرخشد و رازش را حفظ می‌کند.
ابراز خجالت کف دریا عطای اوبا سوز دل همی رود و چشم اشکبار
هوش مصنوعی: خجالت و ناراحتی دریا نشاندهنده بزرگی و بخشندگی اوست؛ در حالی که دل سوزان همچنان اشک میریزد.
از یمن مدحش ابن یمین را علی الدوامرغم عدو ز گوهر موزون بود یسار
هوش مصنوعی: مدح و ستایش او باعث شده که حتی در برابر دشمنان، ثروت و موفقیت پایدار به او روی آورد.
تا ز آفتاب و سایه بود در جهان نشانباداش سایه بر سر خلق آفتاب وار
هوش مصنوعی: تا وقتی که در دنیا آفتاب و سایه وجود دارد، سایه بر سر مردم همچون آفتاب درخشان است.