شمارهٔ ۱۶۳
هوش مصنوعی: این شعر درباره زیبایی و عشق در هنگام بهار است. شاعر از محبوب خود، که باBeautyاش دل‌ها را مست کرده، می‌گوید و آرزو دارد که در این فصل لذت ببرد. او از عشق و انتظار بوسه‌ای از لب محبوبش سخن می‌گوید و احساس می‌کند که دیگران نیز از زیبایی محبوبش مجنون شده‌اند. در انتها، شاعر به نسیم صبا اشاره می‌کند که پیامی دلپذیر برای او آورده و از زیبایی جواهرات نیز سخن می‌گوید. این شعر به حس زیبایی، عشق و اشتیاق اشاره دارد که در فصل بهار به اوج می‌رسد.
کوکبه گل رسید ای صنم گلعذارجام طرب وقت گل بی می گلگون مدار
هوش مصنوعی: بیا ای زیبای گلگونه، زمان جشن و شادمانی فرارسیده است. در این وقت که گلها شکفتهاند، از می خوشرنگ غافل نباش.
عیش صبوح آرزو میکندم مدتیستبا چو تو شیرین لبی خاصه بوقت بهار
هوش مصنوعی: مدتی است که آرزوی شادی و لذت را دارم، به ویژه در این روزهای بهاری، با شخصی چون تو که لبانی شیرین دارد.
چون ز می حسن تو مست خرابند خلقاز چه سبب نرگست می نرهد از خمار
هوش مصنوعی: وقتی که مردم از خوشی و زیبایی تو سرمست و شاداب هستند، چرا گل نرگس از سرمستی و نشئگی بیزار است؟
بر ره دیوانگی نعره زنان شد دلمتا تو بهم بر زدی سلسله مشکبار
هوش مصنوعی: دل من در مسیر دیوانگی فریاد میزند تا تو رشتهی عطر خوشبوی خود را به هم بپیچی.
درد دل ریش را من ز که جویم دواهم تو قراریش ده چون ز تو شد بیقرار
هوش مصنوعی: من در جستجوی درمان درد دل خود هستم و نمیدانم از که کمک بگیرم. تو خود آرامشی برای من باش، زیرا من به خاطر تو بیقرار و ناآرام شدهام.
من ز لبت بوسه ئی خواهم و خواهی تو جانزود بگیر و بیار تا کی ازین انتظار
هوش مصنوعی: من فقط یک بوسه از لبهای تو میخواهم و تو هم جان خود را زودتر بگیر و بیاور. تا کی باید در انتظار بمانم؟
دوش نسیم صبا ز ابن یمین یک غزلتازه چو سلک گهر برد بنزدیک یار
هوش مصنوعی: دیشب نسیم صبحگاهی یک غزل زیبا از ابن یمین را به دوست محبوبم رساند.
گفت که در گوش گیر اینسخن دلپذیرتا بودت گوشوار از گهر شاهوار
هوش مصنوعی: گفت که این سخن شیرین را در گوش داشته باش، تا زمانی که گوشوارهات از مرواریدهای شاهانه بسازد.