شمارهٔ ۲۸۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از مجلس خوشگذرانی و شادی سخن می‌گوید و از ساقی می‌خواهد که شراب ارغوانی به دوستانش بدهد. او به لذت‌های جوانی و زیبایی طبیعت اشاره می‌کند و می‌گوید که مانند آب که اسرار نهانی را در دل خود پنهان دارد، زندگی نیز پر از راز و رمز است. شاعر باغ را به کلبه جواهر فروش تشبیه می‌کند که پر از زیبایی‌ها و نعمت‌هاست. او از خوشی‌های صبحگاهان می‌گوید و از کسی که همچون نرگس در پای سرو بوستان می‌افتد، تمجید می‌کند. در نهایت، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که باید به نام نیک اهمیت داد، زیرا نام نیک می‌تواند حیات جاودانی برای انسان به ارمغان آورد.
بیا ساقی بدور دو ستکانیبده بر گل شراب ارغوانی
هوش مصنوعی: بیا ای ساقی، دور هم بیاییم و به دوستان دوستی کنیم و بر روی گلها شراب قرمز رنگ بریزیم.
کنار جویبار از خرمی شدچو دوران جوانی از جوانی
هوش مصنوعی: کنار جویبار، به شوق زندگی و جوانی، شادی و نشاطی به وجود آمده است. این احساس شادابی و سرزندگی، همچون دوران جوانی، دل را شاد می‌کند.
نهان کرد آب را از دل ولی آبپدید آورد اسرار نهانی
هوش مصنوعی: او آب را از دلش پنهان کرد، اما در عین حال، رازهای پنهان را به وضوح به نمایش گذاشت.
چمن چون کلبه جوهر فروش استز گوهر های دریائی و کانی
هوش مصنوعی: چمن مانند یک کلبه برای فروشنده جواهر است که پر از گوهرهای دریایی و سنگهای قیمتی است.
سحرگاهان ز بستان سوی مستانصبا میآرد از گل ارمغانی
هوش مصنوعی: در صبح زود، نسیم بهاری از باغ گلها هدیهای برای نوشیدن شربت از سرزمین مستان میآورد.
خوشا آنکس که چون نرگس ز مستیفتد در پای سرو بوستانی
هوش مصنوعی: چقدر خوب است آن کسی که مانند گل نرگس به خاطر عشق و شوق، در پای درخت سرو باغ می‌افتد.
طرب امروز با فردا میفکنچه زاید اینشب حبلی چه دانی
هوش مصنوعی: امروز را با فردا نزن، زیرا که نمیدانی این شب چه شادیها یا ثروتهایی برایت به ارمغان میآورد.
مجوی ابن یمین جز نیکنامیاگر خواهی که دایم زنده مانی
هوش مصنوعی: اگر میخواهی که همیشه زنده بمانی و یاد و نام نیکی از تو باقی بماند، به دنبال نیکنامی و کارهای خوب باش.
نمیرد هر که نام نیک ازو ماندچنین باشد حیات جاودانی
هوش مصنوعی: هرکس که یاد نیک او در دلها باقی بماند، هرگز نمیمیرد و این نشاندهنده زندگی جاودانه اوست.