شمارهٔ ٢۶
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به حرفه و هنر شعرپردازی خود اشاره می‌کند و بیان می‌کند که آثارش از این هنر به وجود می‌آید. وقتی زبانش را به کار می‌گیرد، می‌تواند از قدرت کلامش بهره‌برداری کند و بی‌دادگران را از عرصه‌اش بیرون کند. اما آن کسی که نمی‌تواند به تفکر و فهم درست برسد، در نهایت از نادانی خود آسیب خواهد دید و به خود ضرر می‌زند.
مرا پیشه شعرست و در وقت‌هااثرها پدید آید از پیشه‌ها
هوش مصنوعی: شغل من نوشتن شعر است و در زمانهای مختلف، نتایج و آثار این شغل نمایان میشود.
چو تیغ زبان اندر آرم ز کامکنم از هِژَبْران تهی بیشه‌ها
هوش مصنوعی: اگر زبانم را مانند تیغ به کار ببرم، از دست گرفتن شجاعت و طاقت خود در میان این دشتهای وسیع، دور خواهم شد.
ز تیغ زبان من آن کس که اونیارد به خاطر در اندیشه‌ها
هوش مصنوعی: هر کسی که نتواند به یاد آورد و در اندیشه‌ها تفکر کند، در برابر تندگویی من آسیبپذیر است.
سرانجام داند که بر پای خودز نابخردی می‌زند تیشه‌ها
هوش مصنوعی: در نهایت، فرد نادان متوجه میشود که با دست خود به چیزهایی آسیب می‌زند و مشکلاتی برای خود ایجاد می‌کند.