شمارهٔ ٩۶
هوش مصنوعی: این متن به بررسی برتری انسان‌ها بر یکدیگر می‌پردازد. شاعر با اشاره به اینکه کسی که از حالتی آگاه است، باید به خود مغرور نشود و فخر نفروشد، تأکید می‌کند که اعتبار واقعی در کیفیت شخصیت و معرفت است، نه در برتری ظاهری. در پایان به یادآوری یک آیه از قرآن اشاره می‌کند که نشان‌دهنده ارزش‌های واقعی و بالاتر از قضاوت‌های سطحی است.
تو ز من برتری اگر جستیگفت آنکو ز حالت آگاهست
هوش مصنوعی: اگر از من برتری یافتی، بگو چه کسی به حالت آگاه است.
گر چه فخرست ظن مبرکه بدیندست عارت ز عرض کوتاهست
هوش مصنوعی: هرچند که داشتن شک و تردید در این مورد افتخاری به شمار میرود، اما ننگ و عار از نداشتن ویژگیهای برجسته، به کوتاهی انسانیت میافزاید.
نه که تبت یدا ابی لهب استجاش بالای قل هواللهست
هوش مصنوعی: این جمله اشاره به این دارد که کسی به خاطر اعمال ناپسند و نیت بدش، جایگاهی در زندگی یا آخرت نخواهد داشت. به نوعی میگوید که اگر کسی در مسیر نادرست قرار گیرد، نه تنها به موفقیت نمیرسد، بلکه باید با عواقب اعمالش روبرو شود.