شمارهٔ ١١٩
هوش مصنوعی: این شعر به مضمون تقدیر و قضا و قدر می‌پردازد و بیان می‌کند که روزی و زمان هر فرد از پیش تعیین شده است. هیچ‌کس نمی‌تواند از سرنوشت خود فرار کند و هر کسی باید بپذیرد که آنچه برایش مقدر شده در همان زمان و مکان خاص به او خواهد رسید. همچنین به اهمیت قناعت در زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید که با قناعت می‌توان از کمترین‌ها نیز لذت برد. در نهایت، شاعر توصیه می‌کند که هر شخص باید به دنبال خواسته‌های خود باشد چرا که در این جهان، تنها او می‌تواند به نیازهایش پاسخ دهد.
رزق مقسوم و وقت معلومستساعتی بیش و لحظه ئی پس نیست
هوش مصنوعی: رزق هر فرد مشخص و معین است و زمان زندگی او نیز معلوم است. هر کسی فقط برای مدت معینی در این دنیا وجود خواهد داشت و پس از آن زمان به پایان میرسد.
هر یکی را مقررست که چیستچه توان کرد اگر ترا بس نیست
هوش مصنوعی: هر کسی را سرنوشتی مشخص و تقدیری معین است؛ اگر برای تو چیزی مقدر نشده باشد، چه میتوانی انجام دهی؟
وانکه جفت مراد خود باشدزیر طاق سپهر اطلس نیست
هوش مصنوعی: کسی که همتای آرزوی خود را پیدا کند، در زیر آسمان بیکران، هیچ چیزی نمی‌تواند او را از رسیدن به خواستههایش بازدارد.
گر قناعت کنی بخانه تنگکمتر از طارم مقرنس نیست
هوش مصنوعی: اگر قناعت کنی و به آنچه داری راضی باشی، زندگیات با وجود محدودیتها کمتر از یک زندگی پر زرق و برق و تجملاتی نخواهد بود.
لذتی کز شراب خرسندیستدر شفا خانه مسدس نیست
هوش مصنوعی: لذتی که از نوشیدن شراب و شادی حاصل میشود، در داروخانههای پزشکی یافت نمیشود.
بقدم کوش تا بکام رسیمرد وامانده کاروان رس نیست
هوش مصنوعی: برای رسیدن به هدف خود تلاش کن، زیرا مردی که عقب مانده است، نمی‌تواند به کاروان برسد.
هم ز خود جوی هر چه میجوئیکه بغیر از تو در جهان کس نیست
هوش مصنوعی: هر چه در جستجوی آنی، از خودت سرچشمه بگیر، زیرا در این دنیا هیچ‌کس جز تو وجود ندارد.