شمارهٔ ١٢١
هوش مصنوعی: این شعر به بیان ناامیدی و مشکلات موجود در جامعه می‌پردازد. شاعر از کاهش رونق بازار و فساد در کارها سخن می‌گوید و دلیل آن را بدی روزگار و ظلم زمانه می‌داند. او اشاره می‌کند که کسانی که دارای خصائل خوب و نیکو هستند، در شرایط بدی گرفتار شده‌اند و این وضعیت باعث افسردگی و فساد در میان اهل صلاح شده است.
روز بازار فضل کاسد شدوین ز جور سپهر طیاش است
هوش مصنوعی: روز بازار علم و فضیلت کساد شده و این ناشی از جوری است که آسمان بر سر مردم میآورد.
از جفای سپهر در قفس استهر که طوطی صفت شکر پاش است
هوش مصنوعی: هر کسی که مانند طوطی زیبا و شیرینگو باشد، به خاطر ظلم و ستم روزگار در قفسی اسیر است.
کار اهل صلاح یافت فسادروزگار رنود و اوباش است
هوش مصنوعی: کار اهل نیک را در دوران کنونی به فساد و تباهی میکشاند و اوباش و نادرستکاران به پیش میآیند.