شمارهٔ ١٢٣
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از نوشیدن شراب و جستجوی لذت سخن می‌گوید و به نوعی اشاره دارد که در حال خماری به یاری شراب روی آورده است. او به این نکته اشاره می‌کند که احتمالاً نشانه‌های خوبی در این نوشیدنی وجود دارد، اگرچه می‌داند که کمی نقصان در آن وجود دارد. در نهایت، به معانی عمیق‌تری از احساساتی مثل درد و اشک در زندگی می‌پردازد.
ز یاری در خماری باده جستمگمانم بود کاورا بنگ نیکست
هوش مصنوعی: از دوست خمارانه شراب خواستم و فکر میکنم که او هم از نوع خوب آن است.
میم کم داد لیکن بد نباشدز چشم کور اشک لنگ نیکست
هوش مصنوعی: این بیت به این معنی است که شاید به نظر برسد که نقصی وجود دارد، اما در واقع آن نقص به هیچ وجه تاثیر بدی ندارد. مانند اینکه اشک یک فرد نابینا میتواند ارزشهای خاص و نیکوئی داشته باشد، حتی اگر به طور ظاهری ناقص به نظر برسد.