شمارهٔ ١٧٢
هوش مصنوعی: این شعر به مفهوم و عمق هنر و دانش اشاره دارد. شاعر می‌گوید که معنی واقعی چیزها در باطن آنهاست و تنها ظاهر اهمیت ندارد. او به ما می‌آموزد که باید به عمق مسائل توجه کنیم و از ظواهر نگذریم. مانند پیاز که لایه‌های بیرونی‌اش اهمیتی ندارد، محتویات درونی آن ارزشمند است. همچنین، شاعر توصیه می‌کند که به دنبال نوآوری و معنای تازه باشیم و از ظاهر قدیمی و ناپسند دوری کنیم.
معنی طلب که بر در و دیوار صورتستمغزست نزد مردم دانا هنر نه پوست
هوش مصنوعی: در اینجا به این نکته اشاره میشود که درخواست و طلب چیزی بیشتر از ظاهر و شکل آن است. در واقع، معنای عمیق و واقعی یک موضوع فقط در لایه‌های سطحی و ظاهری آن نهفته نیست، بلکه در عمق و اصل آن، که تنها برای افراد با درک و دانش عمیق قابل مشاهده است، نه برای کسانی که تنها به پوست و ظاهر آن توجه میکنند.
همچون پیاز جمله تن ار پوست گشته ئیگند دماغ از تو نه دشمن خرد نه دوست
هوش مصنوعی: مانند پیاز، تنها پوستهای از تن انسان باقی ماندهای. از تو هیچ دشمنی خردمند و هیچ دوستی نادان وجود ندارد.
معنی نو طلب منگر جامه کهنبگذر ز صورت بد اگر سیرتش نکوست
هوش مصنوعی: به دنبال ظاهر و لباس کهنه نباش. اگر داخل و باطن کسی خوب است، از ظاهر ناپسند او بگذر.