شمارهٔ ١٨٨
هوش مصنوعی: این شعر به ویژگی‌های هنرمند واقعی می‌پردازد و می‌گوید که هنرمند باید مثل گوهر باارزش باشد که هر کسی قادر به خریدن و فهم آن نیست. به هنرمند بیهنر عار نمی‌رسد و او باید از بیحاصلی بگریزد. همچنین، هنرمند باید از عوام و مردم عادی فاصله بگیرد و خود را مانند فیل، بزرگ و منحصر به فرد بداند. در نهایت، اشاره می‌کند که هنرمند باید در عرصه‌ای خاص و باارزش قرار گیرد، نه در مکان‌های عمومی و معمولی.
هنرمند باشد بسان گهرکه هر کس مر او را خریدار نیست
هوش مصنوعی: هنرمند باید مانند جواهری ارزشمند باشد که همه نمیتوانند او را بخرند و قدر او را بدانند.
ز بیحاصلی گر نخواهد بطبعهنرمند را بیهنر عار نیست
هوش مصنوعی: اگر هنرمند از بیفایده بودن چیزی ناراضی باشد، برای او عیب ندارد که بیهنر باشد.
ز بیمایگی دان اگر عاقلیبدل مایل در شهسوار نیست
هوش مصنوعی: از ترس و نگرانی بدان که اگر فردی عاقل باشی، حتماً تمایل به نشستن بر اسب پادشاه نخواهی داشت.
چو با من ندارند جنسیتیعوام از پی این کسم یار نیست
هوش مصنوعی: اگر مردم با من همخانواده نیستند، بنابراین به دنبال من نباشند چون یار و همدمی برای من وجود ندارد.
چه خوش نکته گفتند اهل خردکزین خوبتر هیچ گفتار نیست
هوش مصنوعی: اهل دانش و خرد نکتهای زیبا بیان کردهاند که هیچ گفتاری از این بهتر نیست.
هنرمند باید که باشد چو فیلکزین نوع هر جای بسیار نیست
هوش مصنوعی: هنرمند باید مانند فیل باشد، چرا که از این نوع موجودات در هر گوشه و کنار پیدا نمیشود.
به بیشه درون یا بدرگاه شاهکه او در خور اهل بازار نیست
هوش مصنوعی: به جنگل درون برو یا به درگاه پادشاه، زیرا او برای افراد عادی بازار مناسب نیست.