تناجی
ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ١٩٨

یکی گفت صبح مشیبت دمیدتو در خواب غفلت زهی بی فلاح
بدو گفتم آخر ندانسته ئیکه خوشتر بود خواب وقت صباح