شمارهٔ ٢٢٩
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به مخاطب میگوید که نباید دل خود را به اقبال و خوشبختی محدود کند، زیرا زندگیاش در غرور و فریب میگذرد. اگر به او اعتماد نداری، خودت اکنون واقعیت را ببین. اقبال و خوشبختی زمانی ارزش دارد که قلبت را از آن پر کنی.
اقبال را بقا نبود دل بر او مبندعمری که در غرور گذاری هبا بود
هوش مصنوعی: دل خود را به کسی وابسته نکن که زندگیاش پایدار نیست و در خودخواهی و غرور به سر میبرد.
ور نیست باورت ز من اینک تو خود ببیناقبال را چو قلب کنی لابقا بود
هوش مصنوعی: اگر به من ایمان نداری، خودت ببین که چگونه زندگی بر وفق مراد است. وقتی قلب خود را با عشق پر کنی، همه چیز به نیکی خواهد بود.