شمارهٔ ٢٨٠
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر درد و رنج گوینده از جدایی و هجران است. او می‌گوید که دلش به شدت آتش گرفته و درد و غم او هر لحظه بیشتر می‌شود. او همچنین اشاره می‌کند که هر چند چشمانش پر از اشک هستند، اما هیچ کس برای آرام کردن او نمی‌آید. در نهایت، او به تخریب روح و جانش از مشکلات زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید که هنوز وضعیتش خوب است، اگر چه ممکن است بدتر شود.
دمی نمیگذرد کاین دل کباب مرازمانه زاتش هجران کبابتر نکند
هوش مصنوعی: لحظهای نمیگذرد که دل من به خاطر دوری و جدایی آتشینتر از قبل نشود.
همیشه ساغر چشمم پر آب باشد لیکنمیرود نفسی تا پر آبتر نکند
هوش مصنوعی: چشمانم همیشه پر از اشک است، اما هیچ کس نمیمرد تا این اشکها بیشتر شوند.
خراب شد دل و جانم ز محنت ایامهنوز نیکم اگر ز این خرابتر نکند
هوش مصنوعی: دل و جانم از دردهای روزگار و رنجهایی که کشیدم، خراب و ویران شده است. اما هنوز هم امیدوارم که اوضاع بدتر از این نشود.