شمارهٔ ٢٨٢
هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی تجربه‌ی تلخ دوستی است که به دشمنی تبدیل شده و فرد از احساس ناامیدی و ناکامی در مسیر زندگی‌اش می‌گوید. او به این نکته اشاره دارد که تصمیم‌های نادرست او باعث آسیب دیدن وضعیت مالی و اجتماعی‌اش شده است. در پایان، امیدواری به رهایی از این وضعیت و حفظ جان خود را ابراز می‌کند.
دشمنی دوسترویم افتادستکه ز هسیتش نیست خواهم شد
هوش مصنوعی: دشمنی از دوستیم برایم پیش آمده که از وجودش دیگر نمیخواهم.
هر رهی کان گرفتم اندر پیشگشت خر سنگ و بند راهم شد
هوش مصنوعی: هر راهی که در پیش گرفتم، به مانند سنگ و زنجیری برایم مانع شد.
بسکه زد رای ناصواب مراعرض عرض و مال و جاهم شد
هوش مصنوعی: به خاطر اشتباهات بدی که در تصمیمگیریهایم داشتم، زندگی و داراییهایم به خطر افتاد و وضعیت من به هم ریخته شد.
بو که باری ز دست او برهمبسلامت سر ار کلاهم شد
هوش مصنوعی: وقتی پیامی از او به من رسید، احساس آرامش و امنیتی در وجودم پیدا کردم که مانند کلاهی بر سرم نشسته است.