شمارهٔ ٣١۵
هوش مصنوعی: این شعر به بیان اهمیت خودآگاهی و دوری از تعلقات دنیوی می‌پردازد. شاعر به عقل و خرد توصیه می‌کند که از دنیای وحدت عبور نکند، زیرا در این دنیا ممکن است دوستانی که به نظر می‌رسند، دشمنان بدخواه باشند. او بر اهمیت solitude (تنهایی) تاکید دارد و می‌گوید بهتر است در گوشه‌ای بمانیم تا از هرگونه داد و ستد و تعامل با دیگران دور بمانیم. زیرا هرگونه ارتباط می‌تواند با خود موضوع سخن نیک و بد را به همراه داشته باشد و تنها کسی که توانایی تشخیص نیک از بد را دارد، بسیار اندک است. در نهایت، شاعر به ترک صحبت‌ها و دوستی‌های سطحی توصیه می‌کند، زیرا این ارتباطات ممکن است باعث زوال روح و دل شود.
عقل گویدم از عالم وحدت مگذرکه بسی دوست نما دشمن بد خواه بود
هوش مصنوعی: عقل به من می‌گوید از دنیای اتحاد و یکتایی دور نشوم، چرا که بسیاری از دوستان ظاهری ممکن است در باطن دشمنانی بدخواه باشند.
گوشه ئی گیر و کناری ز همه خلق جهانتا میان تو و غیری نبود داد و ستد
هوش مصنوعی: در جایی دور از دیگران سکونت کن تا بین تو و دیگران هیچ معامله و ارتباطی وجود نداشته باشد.
زانکه با هر که ترا داد و ستد پیدا شدگفته آید همه نوعی سخن از نیک و ز بد
هوش مصنوعی: چون با هر کسی که ارتباط پیدا میکنی، سخنانی از خوبی و بدی دربارهات گفته میشود.
یکتن از انجمن ار نیک ز بد بشناسدباشد آنکس که ممیز نبود بیش از صد
هوش مصنوعی: اگر یک نفر از جمع، خوب را از بد بشناسد، او کسی است که درک و فهمش فراتر از دیگران است و این درک بیشتر از صد انسان معمولی میباشد.
شخص بیهوده درا گوهر مغناطیس استکه کشد تیغ بلا را بطبیعت سوی خود
هوش مصنوعی: شخص بیهوده مانند سنگ قیمتی است که با نیروی خود می‌تواند مشکلات و سختیها را به سمت خود جذب کند.
تن زن ای ابن یمین زین پس و تنها میباشگر چه تنها نبود هر که بود ز اهل خرد
هوش مصنوعی: ای پسر یمین، از این به بعد خود را تنها بدان و در تنهایی زندگی کن؛ زیرا هر کس که از اهل خرد و دانایی است، همیشه تنهاست.
بگذر از صحبت همدم که ترا هست دلیهمچو آئینه و آئینه ز دم تیره شود
هوش مصنوعی: از گفتوگو با همدم بگذر، زیرا تو دلی داری مانند آینه که با هر نفسی تیره میشود.