شمارهٔ ٣١٩
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به دو نوع انسان اشاره می‌کند. اول، انسانی که در زمان فقر و نیازمندی، مانند غنچه‌ای که درختش به بار می‌نشیند و به رشد و شکوفایی می‌رسد. دوم، انسانی که در زمان رفاه و برخورداری، باید از او دوری کرد، زیرا مانند مستراح پر شده‌ای است که بوی ناخوشایندش بیشتر می‌شود. این ابیات به بیان Contrast میان انسان‌های فقیر و ثروتمند و نتایج رفتارشان می‌پردازد.
کریم زاده چو مفلس شود در او پیوندکه شاخ گل چو تهی گشت بارور گردد
هوش مصنوعی: هرگاه فرزند کریم و بلندمرتبه به تنگدستی بیفتد، روابط خانوادگی و دوستیاش تقویت می‌شود، زیرا وقتی که گل بدون ساقه میماند، میتواند در شرایط مناسب دوباره شکوفا شود.
لئیم زاده چو منعم شود ازو بگریزکه مستراح چو پر گشت گنده تر گردد
هوش مصنوعی: اگر فردی حقیر و پست به مقام و ثروتی برسد، بهتر است از او دوری کنید، چرا که مانند توالت که وقتی پر می‌شود، بوی بدش بیشتر می‌شود.