شمارهٔ ٣۴٢
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به دنبال یافتن یاری در دنیا است که بتواند همواره همراه او باشد. او با جستوجو در جهان متوجه میشود که یافتن چنین یاری دشوار است. اما در ادامه از سه یار یاد میکند که دارای صفا و صداقت هستند. یکی از این یاران کسی است که روز و شب با اوست و در هر حال با قلم در دست او را یاری میکند. یار دیگر صبحی است که در صداقت همیشه همراه اوست و سومی همواره با او بوده و در غیبت و درد همراهی داشته است. در پایان، شاعر به این نکته میرسد که اگر شناخت و معرفت کافی نسبت به این یاران داشته باشد، نباید از دلسردی و ناامیدی دور شود.
گفتیم بکوشش بتوان یافت در آفاقیاری که توانیم همه عمر بهم بود
هوش مصنوعی: ما گفتیم که با تلاش میتوان در دنیا کسی را پیدا کرد که بتوانیم تمام عمر در کنار هم باشیم.
سر تا سر آفاق بگشتیم و ندیدیمیاری که توان گفت که از اهل کرم بود
هوش مصنوعی: ما در هر گوشه و کنار زمین سفر کردیم و هیچ کسی را نیافتیم که بتواند بگوید از افراد سخاوتمند و بخشنده است.
دیدیم سه یار از همه عالم که در ایشانآئین صفا بود و دم صدق و قدم بود
هوش مصنوعی: سه دوست را دیدیم که از همه جا برتر بودند و در آنها خصوصیات نیک و صداقت و پایمردی به وضوح نمایان بود.
یاری که بدست آمد و سر باخت شب و روزواندر همه حالی بقدم بود قلم بود
هوش مصنوعی: دوست و یاری که به دست آمد، اما در شب و روز بسیاری از چیزها را از دست دادیم و در هر حال، آن یار با ما بود و همواره در ذهن ما نقش داشت.
و آن یار که بد همدم و دم زد ز سر صدقصبح است که با ما همه دم در سر دم بود
هوش مصنوعی: آن دوست که همیشه با صداقت و وفاداری در کنار ما بود، مانند صبحی است که هر لحظه از روز در کنار ما حضور دارد.
و آن یار که با ما بوفا بود یکی دمغیبت ننمود از دل سودا زده غم بود
هوش مصنوعی: یار وفادار ما هرگز در غیابش ما را تنها نگذاشت و در دل ما که پر از عشق و آرزو بود، غم و اندوهی ایجاد نکرد.
گر معرفتت هست برون زین مطلب یارتا عاقبت کار نباید به ندم بود
هوش مصنوعی: اگر آگاهی و شناخت کافی داری، باید از این موضوع فراتر بروی تا در نهایت به نتیجه مطلوبی برسی و نباید به بدبینی و ناامیدی فکر کنی.