شمارهٔ ۴٢۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به روزی اشاره می‌کند که مهدی(عج) از غیبت ظهور می‌کند و آن روز را مبارک می‌داند. او به مخاطب توصیه می‌کند که اگر سعی کند و بخت خود را جستجو کند، می‌تواند به موفقیت برسد. همچنین اگر در محل زندگی‌اش خوشحال نیست، بهتر است به جایی برود که دلش می‌خواهد. شاعر به این نکته هم اشاره می‌کند که نباید از افرادی که نمی‌توانند دل شاد کنند، انتظار داشته باشد که به او کمک کنند. در انتها، او از ابن یمین به عنوان منبع الهام یاد می‌کند و از مخاطب می‌خواهد که این آموزه‌ها را در دل خود ثبت کند.
روزی که فتوحی رسد از عالم غیبتآن روز مبارک شمر و فال نکو گیر
هوش مصنوعی: روزی که پیروزی و گشایشی از دنیای ناپیدا به وجود آید، آن روز را روز خوشی بدان و نشانههای خوب بگیر.
ور به طلبی عمر گرانمایه مفرسایاز کهنه گرت کار بر آید کم نو گیر
هوش مصنوعی: اگر در پی چیزی هستی، عمر با ارزش خود را صرف نکن، زیرا اگر از گذشتهات نتوانی کاری انجام دهی، بهتر است کمکم به تازگیها روی بیاوری.
در مسکن خویش ار نه بکامست معاشتبار سفر آنجا که دلت خواست فرو گیر
هوش مصنوعی: اگر در خانهات خوشحال نیستی و به راحتی زندگی نمیکنی، پس باید سفر کنی و به جایی بروی که دلت می‌خواهد.
ز آنکس که دل غمزده ات شاد نگرددگر خود بمثل جان تو باشد کم او گیر
هوش مصنوعی: اگر کسی نتواند دل غمگین تو را شاد کند، حتی اگر خود او مانند جان تو عزیز باشد، او را کم ارزش بدان.
و از ابن یمین اینسخن از لطف معانیبر لوح دلت ثبت کن و عادت و خو گیر
هوش مصنوعی: از ابن یمین بشنو و با دل خود از زیبایی معانی لذت ببر و آنها را در دل خود ثبت کن و به این کار عادت کن.