شمارهٔ ۵٣٣
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از درد فراق یار و دل‌تنگی خود سخن می‌گوید. او از وضعیت ناامیدکننده‌ای که برایش پیش آمده، شکایت می‌کند و به آرزوهایش برای وصال یار اشاره می‌کند. در ادامه، امیدی به آینده و تغییر وضع خود پیدا می‌کند و از پروردگارش سپاسگزاری می‌کند که بار دیگر شانس وصال را به او داده است. شاعر به این نتیجه می‌رسد که با امید و ایمان به خدا، می‌تواند بر مشکلات فائق آید و به آرامش برسد. در نهایت، او آرزو می‌کند که این خوشبختی و سعادت تا همیشه ادامه داشته باشد.
مدتی گردون دونم خسته و آزرده داشتاز فراق افضل آفاق و یار اشتیاق
هوش مصنوعی: مدتی آسمان به خاطر دوری از برترین موجودات و محبوبش، خسته و ناامید بود.
آفتاب ملک و ملت آنکه تا باشد جهانجفت او ننشیند اندر سایه این سبز طاق
هوش مصنوعی: اگر آفتاب سرزمین و ملت همچنان وجود داشته باشد، هیچ چیز نمیتواند در سایه این درخت سبز (قدرت و زندگی) قرار گیرد.
فخر آل مصطفی سید علاء الملک آنکدرگهش چون خلد باشد اهل عرفانرا مساق
هوش مصنوعی: فخر و افتخار خاندان پیامبر، سید علاء الملک، مانند بهشتی است که آن درگاه برای اهل معرفت و عرفان مکانی است.
وانکه از جوزا کمر بندد ز بهر بندگیپیش رای انور اوشاه این چارم رواق
هوش مصنوعی: کسی که از برج جوزا به قصد خدمت و بندگی به درگاه شاهی میآید، در این چهار جانب، سرای او را درک می‌کند.
ناگهان بختم بشارت داد و گفت آمد برونماه تابان از محاق و مشتری از احتراق
هوش مصنوعی: ناگهان بخت من خبر خوشی داد و گفت که ماه درخشان از تاریکی بیرون آمده و سیاره مشتری نیز از آتش و گرما رها شده است.
ای بسا شبها که در زاری بروز آورده امتا مبدل شود بحال اتصال این افتراق
هوش مصنوعی: بسیاری از شبها در حالی از درد و رنج گذراندهام که امیدوارم این جدایی به حال وصال و نزدیکی تبدیل شود.
چون گذارم شکر این دولت که بر درگاه اوباز چون گردون ز بهر بندگی بندم نطاق
هوش مصنوعی: وقتی که شکر نعمت این جایگاه را بر درگاه او میگذارم، مانند گازر یا چرخش آسمان، به خاطر خدمت و بندگی، زبان به ستایش او میگشایم.
سرو را چون در فراقت کار دل آمد بجانشد تنم از رنج نالان چون درخت واق واق
هوش مصنوعی: وقتی که از تو جدا میشوم، دل‌تنگی و غم مرا مثل دردی سخت آزار میدهد، مانند درختی که به خاطر فراقش نالان و بیتاب است.
با خرد گفتم که زان ترسم که نوش وصل راناچشیده جان برآرد از تنم نیش فراق
هوش مصنوعی: با عقل و خرد گفتم که میترسم، چون اگر به طعم وصال معشوق نرسم، ممکن است زندگیام به خاطر طعم تلخ جدایی از دست برود.
چون خرد معلوم کرد از حال زارم شمه ئیقال لاتیأس و ثق بالله فی نیل التلاق
هوش مصنوعی: زمانی که خرد، حال نزار و نامناسب من را درک کرد، اندکی به من گفت: ناامید نشو و بر خداوند برای رسیدن به دیدار توکل کن.
زان مشقت چون بجستم دارم امید از خداکم نیارد کرد ازین پس احتمال آن مشاق
هوش مصنوعی: از آن زحمتی که از آن رهایی یافتم، امیدوارم خداوند در آینده کمکی نکند و از این به بعد احتمال اینکه دوباره با سختی مواجه شوم وجود دارد.
منت ایزد را که دیگر پی برغم روزگاربخت با ابن یمین آورد روی اندر وفاق
هوش مصنوعی: شکرگذار خداوند هستم که پس از سختیهای زندگی، بختام با ابن یمین به توافق و سازگاری رسیده است.
جاودان پاینده بادی تا بیمن دولتتباشدم پیوسته زین پس با سعادت اعتناق
هوش مصنوعی: تا همیشه در خوشی و با ثروت و قدرت تو زندگی کنم و از این به بعد با خوشبختی و راحتی همراه باشم.