شمارهٔ ۵۴٠
هوش مصنوعی: این شعر به جوانان پند می‌دهد که شنیدن و عمل کردن به سخنان حکمت‌آمیز می‌تواند زندگی‌شان را نیکبخت کند. شاعر می‌گوید که کسانی که ثروتمند هستند، همواره نگران از دست دادن دارایی‌هایشان هستند. او همچنین تاکید می‌کند که عزت و اعتبار خدشه‌پذیر است و نباید به ریشه‌اش تکیه کرد. در نهایت، او به اهمیت حکمت به عنوان اساس زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر کارها بر اساس حکمت بنا شود، سرنوشت به خوبی پیش خواهد رفت.
ای پسر بشنو ز من پندی بغایت سودمندنیکبخت آنکس که چون بنیوشد آرد در عمل
هوش مصنوعی: ای پسر، به من توجه کن و از اندرز من بهرهمند شو. آدم خوشبخت کسی است که به دانستههایش گوش دهد و آنها را در زندگیاش به کار بندد.
چون مدام اهل غنا را بیم فقر اندر دلستکی سر همت فرود آرد بدان صاحب دول
هوش مصنوعی: افراد ثروتمند همیشه نگران از دست دادن ثروت خود هستند و به همین دلیل هرگز به آسانی دست از تلاش و کوشش نمیکشند.
عزت صاحب نسب را هم نبینم اعتبارزآنکه لرزان خمول آرد به بنیادش خلل
هوش مصنوعی: من به ارزش و مقام کسی که به نَسَب خود میبالد اهمیتی نمیدهم، زیرا وقتی که او در کنار دیگران قرار میگیرد و به خودبرتربینی میپردازد، پایههای اعتبارش متزلزل و آسیبپذیر میشود.
من گرفتم خود رسیدی از همه دنیا بکامنی ز تو خواهد جدا کردن بناکامش اجل
هوش مصنوعی: من خود را به دست آوردم و تو نیز از همه چیز به خواستهات رسیدی، اما مرگ نخواهد گذاشت که تو را از آنچه میخواهی جدا کند.
عزت از حکمت طلب کان هست دری شاهوارکاندر ایامش نیابد هیچ صاحبدل بدل
هوش مصنوعی: احترام و بزرگی را باید از اندیشه و دانایی درخواست کرد، زیرا این ویژگی مانند یک پادشاه در زمان خود است و هیچ کسی با دل پاک و شایسته، در ایام او نمیتواند به او دست پیدا کند.
چون بنای کار بر حکمت نهی نارد فلکگر تو باشی زنده ور نی در رسوم آن خلل
هوش مصنوعی: اگر کار بر اساس حکمت و عقل پایهگذاری شود، آسمان و فلک نمیتواند چیزی را بر هم بزند. اما اگر تو زنده و باهوش نباشی، در هنجارها و رسوم دچار مشکل خواهی شد.