شمارهٔ ۵٩٣
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به تصویر خیالی از جمعی اشاره میکند که در ذهنش با هم ارتباطی ندارند و به نوعی از هم جدا شدهاند. او با چشم خود شاهد است که روزگار مانند ستارههای متفرقه، آنها را پراکنده و از هم دور کرده است.
جمعی که در تصور اوهام نامدیپروین صفت بریدن پیوندشان ز هم
هوش مصنوعی: گروهی که در فکر و خیال خود به مانند پروین (ستارهای درخشان) هستند، پیوندشان از یکدیگر قطع شده است.
دیدم بچشم خویش که دستان روزگارهمچون بنات نعش پراکندشان ز هم
هوش مصنوعی: من با چشمان خود دیدم که دستان سرنوشت، مانند زنان بیجان، آنها را از هم دور کرده است.