شمارهٔ ۶۴۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از بادی می‌خواهد که به سمت آصف ثانی (سلطان) بوزد و به او خدمت کند. او از حالتی شکسته و غمگین سخن می‌گوید و به جایگاه و مقام آصف اشاره می‌کند که در آن مقام، سلیمان، پیامبر بزرگ، هم از اوست. شاعر همچنین به دستور دین پناه محمد اشاره دارد و از اهمیت حاکمیت و اخلاق در حفظ سلطنت و ملک سخن می‌گوید. او از حاکم می‌خواهد که توجهی به او و حالش کند و می‌گوید اگر او حاکم و بزرگ‌منشی است، باید به مردم کمک کند و اگر نه، به آصف نگاه کند. در نهایت، شاعری از خطای حاکم نیز سخن می‌گوید و از وی می‌خواهد که در تصمیم‌گیری‌هایش با احتیاط عمل کند.
ای باد صبحدم گذری کن ز روی لطفبهر من شکسته محزون ممتحن
هوش مصنوعی: ای باد صبحگاهی، لطفی کن و به من که دلشکسته و غمین هستم، نگاهی بینداز.
سوی جناب آصف ثانی علاء دینکز راه رتبت اوست سلیمان این زمن
هوش مصنوعی: به سمت آصف دوم علاءالدین، که به خاطر مقام و رتبتش، سلیمان از این زمان است.
دستور دین پناه محمد که رأی اوستدر ضبط ملک بر صفت روح در بدن
هوش مصنوعی: آیین و قوانین دینی که پیامبر اکرم (ص) تعیین کردهاند، بر این اساس است که حاکمیت و حکومت باید با روح و نفس انسانها همخوانی داشته باشد.
آنصاحبی که با نفس خلق فایحشباشد سیاهروی جهان نافه ختن
هوش مصنوعی: دوستی که از خلق و خوی نامناسب خود آگاه نیست، مانند کسی است که در تاریکی زندگی می‌کند و نمیتواند زیباییهای جهان را ببیند.
گر باشدت مجال که گوئی حکایتیاین یکسخن بعرض رسان از زبان من
هوش مصنوعی: اگر فرصتی داشته باشی که داستانی را بگویی، این یک سخن را از زبان من به شما منتقل کن.
کای مفتی شرایع احسان روا بودکابن یمین ز بهر تو ببرید از وطن
هوش مصنوعی: ای فقیه که احسان را مجاز میدانی، بدان که بن یمین (شخصیتی در تاریخ یا ادبیات) برای تو از وطنش بریده و رفته است.
کشتی بخشگ راند و خدام آنجنابغرق بحار جود تو یکسر زمرد و زن
هوش مصنوعی: کشتی که خوب از آن سمت عبور کرد، و خدمتگزاران آن حضرت در دریاهای بخشش تو غرق شدند و تمام چیزهایی که از این نعمتها به دست آمده، به مانند سنگهای قیمتی است.
آری اگر رواست تو مخدوم و حاکمیور نارواست پس نظری سوی او فکن
هوش مصنوعی: اگر این وضعیت درست است و تو ارباب و قدرت داری، پس رفتار کن. اما اگر نادرست است، به فکر دیگری باش و به او توجه کن.