شمارهٔ ۶٨٧
هوش مصنوعی: شخصی در این شعر می‌گوید که وقتی روزی مقدر شده است، چرا باید تلاش کنیم تا آن را به دست آوریم. او پاسخ می‌دهد که اگرچه این درست است، اما در گذشته وضعیت به گونه‌ای دیگر بوده و روزی‌ها در مکان‌های معین و متفاوتی تقسیم شده‌اند. او اشاره می‌کند که این تلاش و کار کردن، نتیجه حکم خداوند است و هیچ شکی در درستی آن نیست، زیرا حکم الهی همیشه اجرا خواهد شد.
گفتند چو هست رزق مقسومزحمت چه کشی ز بهر جستن
هوش مصنوعی: گفتند چون روزی مقدر شده، چرا برای پیدا کردن آن زحمت میکشی؟
گفتم که بلی ولی ازین پیشگشتست حواله گه معین
هوش مصنوعی: گفتم که بله، اما قبلاً درباره این موضوع تصمیمی گرفته شده است.
روزی یکی بمصر و شامستو آن دگری بروم و ارمن
هوش مصنوعی: روزی در مصر و شام هستم و روز دیگری به ارمن میروم.
از بنده مبین تو این تکاپویکین حکم خدای راند بر من
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که از من به عنوان بنده، از تلاش و کوشش من نمیتوانی قضاوت کنی، زیرا این فرمان و اراده خداوند است که بر من حاکم است.
بی هیچ شکی نفاذ یابدحکمی که کند خدای ذوالمن
هوش مصنوعی: بدون تردید، دستوری که خداوند صادر کند، قطعاً اجرا خواهد شد.