شمارهٔ ٧٢٧
هوش مصنوعی: غزلی از شاعر در وصف شخصیت محبوب و قدرتمند رفیع آصف عهد است که به پیروزی و عظمت او در دین و دولت اشاره دارد. شاعر از ویژگی‌های برجسته این شخصیت می‌ستاید و می‌گوید که او در زمان خود بی‌نظیر است. همچنین، شاعر او را به نسیم لطیف و نیکویی تشبیه می‌کند که حتی مسیح را هم به شرم می‌آورد. او به شدت از فراموشی وعده‌ها انتقاد می‌کند و ابراز می‌دارد که اگر خشم او برانگیخته شود، می‌تواند به سادگی با اشک و عواطف کسی را آرام کند. شاعر به شدت به این شخصیت وابسته است و ابراز می‌کند که دل و روحش به او وابسته و در جستجوی محبت و غذا از جانب اوست.
که میرود بجناب رفیع آصف عهدکه با فلک ز علو بر زد آستانه او
هوش مصنوعی: و آن کسی که به سراغ مقام بلند و ارجمند آصف میرود که با وجود بلندیاش، آسمان هم در برابر او سر تعظیم فرود آورده است.
غیاث دولت و دین هندوی مبارک رایکه مثل او بهنر نیست در زمانه او
هوش مصنوعی: غیاث، حامی و پشتیبان دولت و دین در هند است که فکر و تدبیرش بسیار نیکو و شایسته است و در زمانهاش هیچ کس به اندازه او در سطح خود برتر نیست.
ستوده ئی که بود با نسیم الطافشدم مسیح خجل از هوای خانه او
هوش مصنوعی: کسی که با لطفهای نسیممانندش مورد ستایش قرار میگیرد، به قدری عشق و محبتش عمیق است که حتی دم مسیح هم در برابر جوی محبت او شرمنده میشود.
نپرسدش که چرا وعده را وفا نکندنداند آنچه بباشد درین بهانه او
هوش مصنوعی: نپرسید که چرا به وعدهاش عمل نمیکند، زیرا نمیداند چه چیزی در پس این بهانه نهفته است.
اگر ز بنده برافروخت آتش غضبشبآب دیده نشاند رهی زبانه او
هوش مصنوعی: اگر خشم بنده آتشین شود، با اشکهایش آن را خاموش می‌کند و نشان میدهد که چگونه می‌تواند با رفتار خود این خشم را مهار کند.
و گر زقلت مال است دور باد ازوکه اینقدر نتوان یافت در خزانه او
هوش مصنوعی: اگر مال از آن شخص باشد، دور باد از او، زیرا به این اندازه نمیتوان در خزانهاش یافت.
ز دام غم نرهد تا بحشر مرغ دلماگر وظیفه نیابد دمی ز دانه او
هوش مصنوعی: اگر دل من بتواند از غمها رها شود، تا روز قیامت در آسایش خواهد بود، اما اگر نتواند از دانهاش (آرامش یا عشقش) دور بماند، هیچ لحظهای را نمیتواند بیکار بگذراند.
چگونه باز کند خو ز دانه کرمشدلی که نیست بجز مرغ آشیانه او
هوش مصنوعی: چطور می‌تواند کرم، دلِ پرندهای را که هیچ چیز جز آشیانهاش را ندارد، پر از محبت کند؟