شمارهٔ ٧٩١
هوش مصنوعی: این متن درباره استاد شعر، ابن یمین است که به عنوان معلمی بزرگ شناخته می‌شود. شاعر به ویژگی‌های منحصر به فرد او اشاره می‌کند و می‌گوید که در حال حاضر کسی به خوبی او سخن نمی‌گوید. همچنین از صدق دعوی او صحبت می‌کند و به این نکته اشاره دارد که گواهی برای حرف‌های او نیاز نیست، زیرا از خرد و智慧 او برتر هیچ قاضی وجود ندارد.
اوستاد شعر ابن یمینست امروزکه بشاگردی او گشته عطارد راضی
هوش مصنوعی: امروز کسی که در شعر و ادب به مانند استاد ابن یمین شناخته می‌شود، همانند عطارد در مقام شاگردی او قرار گرفته و از او بهره میبرد.
حال را همچوویی نیست بشیرین سخنیبه ازو نیز نبودست بعهد ماضی
هوش مصنوعی: حال هیچ چیز مانند این خوش خبری نیست و هیچ سخنی در گذشته نیز به این شیرینی وجود ندارد.
صدق دعویش چه محتاج گواهست آخراز خرد پرس کزو به نبود کس قاضی
هوش مصنوعی: در اینجا شاعر به این نکته اشاره می‌کند که اگر کسی حقیقتی را ادعا کند، نیازی به گواه و شاهد ندارد، زیرا خود او باید از عقل و خردش بهره ببرد. در واقع، بیان می‌کند که برای شناخت حقیقت نیازی به قاضی و داور خارج از خود نیست و هر فرد میتواند با تکیه بر عقل خویش به درک درست دست یابد.