شمارهٔ ٨٢۵
هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی لذت آشنایی و دوستی در دنیای فانی است. شاعر به زیبایی‌های دوستانه و اتحاد اهل دل اشاره می‌کند و از جدایی و ناپایداری دنیا سخن می‌گوید. او اگر همه با یکدیگر همدل و نزدیک بودند، دیگر بی‌وفایی و جدایی وجود نداشت. بنابراین، خوشی و زیبایی در ارتباطات عمیق انسانی نهفته است.
چه خوش بودی ایدل درین دیر فانیکه کس را بکس آشنائی نبودی
هوش مصنوعی: این دنیا زودگذر و فانی چه زیبا مینمود وقتی که هیچ کس با کسی آشنایی نداشت.
و گر بودی آنگه بیاران یکدلفلک را سر بیوفائی نبودی
هوش مصنوعی: اگر یاران یکدل و وفادار بودند، آنگاه آسمان نیز کمبود وفا و صداقت نداشت.
خوشست آشنائی بهم اهل دلراچه بودی که رسم جدائی نبودی
هوش مصنوعی: آشنایی با اهل دل بسیار دلپذیر است، زیرا هیچ دلیلی برای جدایی بین ما وجود ندارد.