تناجی
ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ٨٢٨

چون رسد روزی به وقت خویشتنزحمت جستن چه بر خود می‌نهی
بی‌اجل چون کس نخواهد مُرد نیزپس چرا بر عجز و سستی تن دهی
رزق مقسومست لا ترحل بهموت محتوم است لا تغفل بهی