شمارهٔ ٨٣٠
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به حال ناتوان و غم‌انگیز خود اشاره می‌کند. او از گذشته‌ای خوب و مرفه یاد می‌کند که در آن به نعمت‌هایی مانند پارچه و غذا دسترسی داشته است، اما اکنون به خاطر سختی‌های زندگی و بی‌عدالتی زمانه، به فقر و خرابی دچار شده است. او می‌گوید که اگر کسی به خانه‌اش بیاید، جز غم چیزی پیدا نخواهد کرد. در انتها، شاعر با اشاره به خانه‌ی بوبکر ربابی، به تلخیِ وضعیت کنونی خود و دیگران اشاره می‌کند.
خداوندا همیشه بود ما راکتان و صوف و کمخاو عتابی
هوش مصنوعی: ای خدا، همیشه به ما پارچههای نرم و گرم و لباسهای راحت عطا کن و از سختگیری دور باش.
زر و اجناس و غله اسب و استرز پالانی و زینی و رکابی
هوش مصنوعی: در اینجا به توصیف چیزهایی پرداخته میشود که شامل طلا، کالاها، و محصولات غذایی است. همچنین به انواع وسایل نقلیه همچون اسب و الاغ و نیز لوازم جانبی آنها اشاره شده است. به طور کلی، این متن به داراییها و تجهیزات مربوط به حمل و نقل و تولید اشاره دارد.
کنون از جور چرخ ناسزاگارچنان گشتست حالم از خرابی
هوش مصنوعی: حالا به خاطر بدبختیهایی که زمان به من تحمیل کرده، حال و روزم آنقدر خراب شده که به سختی تحمل میکنم.
اگر سالی بجوئی در سرایمبجز غم هیچ مالی را نیابی
هوش مصنوعی: اگر سالی به خانهام بیایی، جز غم و اندوه هیچ چیز دیگری نخواهی یافت.
ازینسان خانه در عالم که دیدستعفا الله خانه بوبکر ربابی
هوش مصنوعی: اینطور که به نظر میرسد، در دنیا یا عالمی که وجود دارد، خانهای را دیده که شایسته مقام و احترام بسیاری است. در این بین، خانه بوبکر ربابی به نوعی در نظر گرفته شده که مورد عفو و بخشش قرار گرفته است.