شمارهٔ ٨٣٩
هوش مصنوعی: این شعر به ما می‌گوید که برای دستیابی به خوشدلی و خوشبختی باید به درون دنیا و خودمان نگاه کنیم. بر اساس این شعر، ظاهر و نسب مهم نیست و آنچه به ما شناسایی می‌دهد، خود ما هستیم. همچنین هشدار می‌دهد که نباید فریب ظاهر مردم را خورد، چرا که افراد به‌خوبی از صفت‌های درونی یکدیگر آگاه نیستند. در نهایت، بر اهمیت توجه به حال و وضعیت کنونی‌مان تأکید دارد و پیشنهاد می‌کند که به روزگار و تجربیات خود دقت کنیم.
ز بهر خوشدلی خویش درون دنیا رانگاه کن که چه کفت از طریق استادی
هوش مصنوعی: برای خوشحالی خود، به دنیای درون نگاه کن و ببین که چه چیزی از راه آموزگاری به تو میآموزد.
نسب چه میطلبی صورت تو بس باشددلیل انکه بدانند کآدمی زادی
هوش مصنوعی: نسب و خاندانی که به دنبال آن هستی چه اهمیتی دارد، چون زیبایی و صورت تو خود دلیلی است برای اینکه اثبات کند تو یک انسان هستی.
فریب خلق مخور زانکه از لئام الناسنیاید انکه کریمان کنند از رادی
هوش مصنوعی: به دیگران اعتماد نکن، زیرا مردمان بدذات از افراد با کرامت و نیکوکار چیزی نمیسازند.
ببین که حال چه داری مبین که اصلت چیستبنقد روز نگه کن به دی چه افتادی
هوش مصنوعی: ببین چه احوالی داری و تمرکز نکن بر اینکه ذاتت چیست. به حال امروزت توجه کن و ببین در گذشتهات چه اتفاقی افتاده است.