شمارهٔ ۶ - ایضاً له مخمس در مدح علاءالدین محمد - ابن یمین

در حضرت با نصرت مخدوم حقیقیمستجمع انواع هنر بحر فضایل

دستور فلک رتبه علاء دول و دینآنکس که بود درگه او کهف افاضل

زمین بوس من عرضه دار ایصبا

در حیز تقریر نگنجد که چسانستشوق من دلخسته بدان شکل و شمایل

از حضرت عزت شهدالله که شب و روزخواهم بتضرع که بود کام تو حاصل

مبادا بجز مستجاب این دعا

من بنده که دارم رقم مهر تو بر جانکردم بهوا داری تو قطع منازل

احرام در قبله اقبال گرفتمو آیند بدین قبلگه اعیان قبایل

بامید الطاف بی منتها

شک نیست که دلسوختگان شور برآرندجائیکه بدانند که عذبست مناهل

من بنده هم امید کرم دارم و خود هستپیوسته بر احوال رهی لطف تو شامل

برین لطف واجب بود شکرها

تصدیع گذشت از حد و ابرام ز غایتدانم که ندارد سر این صاحب عادل

تا نام و نشان باشد از اقبال و زادبارتا هست بدو نیک اثر مدبر و مقبل

مباد از تو اقبال هرگز جدا