شمارهٔ ۷۹
هوش مصنوعی: این شعر درباره یک معشوق است که به عنوان محبوب دل و نور دیدگان شاعر توصیف شده است. شاعر می‌گوید که این معشوق در واقع واحد است و معانی‌اش در اشکال و جلوه‌های مختلف نشان داده می‌شود. او از خود می‌پرسد که چگونه می‌تواند نشانی از این محبوب را ارائه دهد، چون محبت و لطف او همچون آب است که در هر جا شکل و ظاهر متفاوتی دارد.
آن بت که سروردل و نور بصرستمعنیش یکی و در هزاران صورست
هوش مصنوعی: آن معشوقی که به دل آدم مینشیند و چشم را روشن میکند، در واقع یک معنا دارد، اما در اشکال و جلوه‌های مختلف به نمایش درمیآید.
از وی چه نشان دهم که از غایت لطفچون آب بهر جاش نشان دگرست
هوش مصنوعی: از او چه نشانهای بگذارم که به خاطر بزرگواریاش، مانند آب، هر جا که باشد، نشانهای دیگر دارد؟