شمارهٔ ۱۰۵
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از گذر زمان و نابودی زیبایی‌ها سخن می‌گوید. او به حسرت فصل گل و گلزار می‌پردازد و می‌گوید بلبل به جای گلستان به سمت خارها رفته است. در انتها، به خوشبختی کسی اشاره می‌کند که بدون نگرانی و در آرامش، عمرش را صرف تماشای محبوب خود کرده است.
دردا که گل و موسم گلزار گذشتبلبل ز گلستان بسوی خار گذشت
هوش مصنوعی: ای کاش، افسوس! که گل و فصل زیبایی به پایان رسید و بلبل از باغ گل به سمت خارها رفت.
خوشوقت کسی که از همه فار غبالعمرش بتماشای رخ یار گذشت
هوش مصنوعی: خوشبخت کسی است که از تمام دردسرها و مشغلههای زندگی آزاد باشد و بتواند تمام عمرش را صرف تماشای محبوبش کند.