شمارهٔ ۱۴۱
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی ظاهری انسان (صورت خواجه) و عمق واقعی او (مغز) اشاره دارد. شاعر می‌گوید که اگر کسی فقط به ظاهر توجه کند و به عمق وجود او نپردازد، چیزی از ارزش واقعی او نخواهد فهمید. در ادامه، نشان می‌دهد که برخی افراد به دلیل ناتوانی در درک عمیق‌تر، نمی‌توانند به حقیقت برسند و بر ارزش‌های سطحی تمرکز می‌کنند. به عبارت دیگر، زیبایی ظاهری بدون فهم و خرد هیچ ارزشی ندارد.
حاصل چه از این که صورت خواجه نکوستچون مغز نبیندش خرد در خور پوست
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که داشتن زیبایی ظاهری هیچ ارزشی ندارد اگر درون و خرد انسان ارزشمند نباشد. برای مثال، مانند این است که مغز و محتوا مهمتر از پوست و ظاهر هستند.
گفتند رسیدی بر او گفتم نیلاخل و لاخمر خرد هر که خور اوست
هوش مصنوعی: گفتند که به او رسیدی، گفتم نه، هیچ چیز نمیخواهم. هر کسی که چیزی بخورد، در واقع همان را میگیرد.