تناجی
ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۱۴۳

سید پسرا روی تو ماه ختن استبالات براستی چو سرو چمن است
گر پسته شیرین تو خندان نشدیمعلوم کجا شدی که هیچت دهن است