شمارهٔ ۱۴۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی‌های طبیعت و لذت زندگی اشاره می‌کند. باد صبا غنچه گل را شکوفا می‌کند و عطر آن در فضا پخش می‌شود. شاعر نسبت به آن کسی که در پی خوشی صبحگاهی است، حس خوبی دارد و او را به بلبل مستی تشبیه می‌کند که به سمت گلزار می‌رود. این ابیات حس نشاط و شادابی را به تصویر می‌کشند.
چون باد صبا غنچه گلرا بشکافتوز نکهتش آفاق دم غالیه یافت
هوش مصنوعی: هنگامی که نسیم صبا غنچه گل را میگشاید، از عطر آن فضا را پر از بوی خوش می‌کند.
خرم دل آنکه از پی عیش صبوحچون بلبل مست سوی گلزار شتافت
هوش مصنوعی: خوشحال و شاد آن کسی است که برای لذت بردن از صبح مانند بلبل مست به طرف باغ گل می‌رود.