شمارهٔ ۱۸۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و درخشش چهره محبوبش اشاره میکند و میگوید که لبهایش همانند لعلهای درخشان است. او همچنین بیان میکند که سالهاست به خاطر زیبایی و جذابیت محبوبش دلی پر از عشق و درد داشته و این احساس را شکرگذار است.
جانا رخ تو ماه زر افشان منستمیگون لب تو لعل درخشان منست
هوش مصنوعی: عزیزم، چهره تو مانند ماهی است که نور طلایی میپراکند و لبهای تو مانند لعلهای درخشان و زیبا میباشند.
عمریست که تا خون دلم لعل تو دیدشکرانه آن هنوز بر جان منست
هوش مصنوعی: مدت زیادی است که من برای دیدن زیبایی تو، دلم خون شده است و هنوز هم به خاطر آن، شکر و سپاس را در وجودم حس میکنم.