شمارهٔ ۱۹۲
هوش مصنوعی: این بیت شاعر به توصیف و وصف خداوند اشاره دارد. او بیان می‌کند که اگر کسی بخواهد درباره خداوند صحبت کند، می‌تواند از صفات او بگوید، اما قادر به بیان کلام از دهان خود نیست چرا که فضای گفت و گو در دهانش تنگ است. به نوعی، شاعر به محدودیت‌های زبانی انسان در برابر عظمت خداوند اشاره می‌کند.
وصف قدوخد گر طلبد کس ز منتتشبیه کنم زود بسر و وسمنت
هوش مصنوعی: اگر کسی بخواهد از زیبایی موی تو بگوید، من به سرعت تو را به ستارهای تشبیه میکنم.
لیک از دهنت دم نتوانم زد از انکتنگست مجال سخن اندر دهنت
هوش مصنوعی: اما نمیتوانم از دهانت حرفی بزنم چون در دهانت جایی برای سخن گفتن نیست.