شمارهٔ ۲۴۱
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که بسیاری از پادشاهان و بزرگانی که در طول تاریخ بر دنیا حکمرانی کرده‌اند، در نهایت از دنیا رفته و امور خود را به دیگران سپرده‌اند. او به مخاطب می‌گوید که اکنون که تو به چیزی دل بسته‌ای، بدان که این دنیا هیچ‌گاه برای تو باقی نخواهد ماند و روزی تو هم باید آن را ترک کنی.
بودند جهاندار بسی خسرو و گردرفتند و بدیگرانش ناچار سپرد
هوش مصنوعی: در طول تاریخ، بسیاری از پادشاهان و فرمانروایان قدرتمند بودند که در نهایت به پایان عمرشان رسیدند و قدرت و سلطنتشان را ناخواسته به دیگران واگذار کردند.
اکنون که تو داری چه در او دل بندیمیدان که نخواهیش تو هم با خود برد
هوش مصنوعی: اکنون که دل به تو بستهام، میدانم که اگر تو را از دست بدهم، نمیتوانم چیزی از خودم باقی بگذارم.