شمارهٔ ۲۶۴
هوش مصنوعی: این ابیات به توصیف حال و هوای عاشقانه و شور و شوق یک عاشق می‌پردازد. نرگس به بدمستی و سرخوشی روی می‌آورد و جان عاشق به سفر و رسیدن به معشوق می‌اندیشد. نسیمی (صبا) که بوی محبوب را با خود آورده است، گل را به یاد معشوق می‌آورد و داستان عشق را روایت می‌کند. این احساسات عمیق و دلنشین نشان‌دهنده‌ی شوق و longing عاشق است.
چون نرگست آغازه بدمستی کردجان عزم سفر ز عالم هستی کرد
هوش مصنوعی: وقتی که نرگس به شراب مستی میدهد، جان تصمیم میگیرد از دنیای مادی جدا شود و به سفر برود.
تا نزد من آورد صبا بوی تراگل شرح همی داد صبا سستی کرد
هوش مصنوعی: باد صبحگاهی بوی تو را به من رساند و در وصف گل، از زیباییات صحبت کرد، اما نتوانست خوب و دقیق تو را توصیف کند.