شمارهٔ ۳۰۷
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که هر شخصی که سخاوت و محبتش محدود باشد، در واقع ارزش و احترامی ندارد، حتی اگر به ظاهر زیبا و جذاب باشد. همچنین، او می‌گوید که مانند هیزم است که درختی بارور را در کنار خود دارد؛ ظاهراً زیبا و ارزشمند نیست، بلکه تنها زباله‌ای بی‌فایده است. در کل، این اشعار به اندازه واقعی انسان‌ها و ارزش‌های معنوی آن‌ها می‌پردازد.
هر کو در جود و مکرمت بسته بودجز خار مدانش ار چه گلدسته بود
هوش مصنوعی: هر کسی که در بخشندگی و بزرگمنشی بسته است، نمیتوان او را جز زیر تیغ انتقاد قرار داد، حتی اگر ظاهراً خوشظاهر و دوستداشتنی باشد.
هیزم بود آنشاخ که بر می نهدورچه ز درخت بارور رسته بود
هوش مصنوعی: هر شاخهای که درخت تقریباً بیثمر است، مانند هیزم و سوخت میباشد، اما اگر از درخت بارور و پربار ریشه گرفته باشد، ارزش بیشتری دارد.