شمارهٔ ۳۴۶
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به تجدید حیات و شادی می‌پردازد. او می‌گوید که هم سعادت و خوشبختی بازگشته و هم زیبایی مثل مروارید در صدف ظاهر شده است. دل او به دنبال شادی نوروزی است و مانند خورشید که به خانه‌ای شرف می‌آید، این شادی نیز به زندگی او بازگشته است.
هم سهم سعادت بهدف باز رسیدهم لؤلؤ لالا بصدف باز رسید
هوش مصنوعی: سعادت و خوشبختی به هدفش رسید و همچنان لؤلؤ زری به صدفی باز پیدا شد.
دل جست و ز جان مژده نوروزی خواستچون شمس بخانه شرف باز رسید
هوش مصنوعی: دل از جان خواسته است که خبری خوش و نوروزی بگیرد، مثل این که خورشید به خانه اش بازگشته است.