شمارهٔ ۳۶۱
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به زیبایی شمع اشاره می‌کند که درخشش و تابش آن همچون چهره‌ای آتشین در آسمان است. او به تماشای سیم و زری که در آن جلوه دارد می‌نشیند و زیبایی‌اش را با زیبایی ماه و سایه مهر مقایسه می‌کند. به طور کلی، شاعر به زیبایی و روشنی که از شمع و آسمان emanates می‌پردازد.
بنگر بفروغ شمع وانطلعت و چهراندوده بدود آتشین روی سپهر
هوش مصنوعی: به نور شمع نگاه کن که چگونه میدرخشد و چهرهاش با رنگی آتشین درخشندگی خاصی دارد، مثل آسمانی که در آتش میسوزد.
در سیم وزرش نیک نگه میکردمماننده ماه بود و در سایه مهر
هوش مصنوعی: من به زیبایی و درخشش چهره او مینگریستم که مثل ماه میدرخشید و در سایه محبتش قرار داشتم.