شمارهٔ ۳۶۷
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به زیبایی لبت اشاره می‌کند که مانند گوهری ارزشمند است. او می‌گوید که هرگز نشنیده است کسی به زیبایی و ارزش صحبت کند، و همچنین به طور نمادین می‌گوید که در عشق تو، اشک‌هایش مانند جواهرات از چشمانش رفته‌اند. در واقع، عشق و احساساتش او را به شدت تحت تاثیر قرار داده و جواهرات درونش را از دست داده است.
جز لعل لبت که در سخن سفت گهرهرگز نشنیدم که سخن گفت گهر
هوش مصنوعی: تنها زیبایی لبهای توست که در کلام به هیچ جواهر و سنگ قیمتی نمیرسد، زیرا هرگز شنیدهام که جواهرات خود سخن بگویند.
از بس که بجاروب مژه مردم چشمدر عشق تو از دیده من رفت گهر
هوش مصنوعی: به خاطر اینکه به خاطر عشق تو، اشکهایم را با مژههای خود جارو کردهام، دیگر چیزی از چشمانم نمانده است.