شمارهٔ ۴۰۰
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به زیبایی و جذابیت معشوقش اشاره دارد و میگوید که با وجود چهره و موهای دلربای او، بیهیچ ترس و نگرانی دوباره عشق را آغاز کردهاند. او زیبایی معشوق را به آفتاب تشبیه میکند که در اوج خود قرار دارد.
ما با رخ و زلفین تو بی ترس و هراسیک بار دگر عشق نهادیم اساس
هوش مصنوعی: ما با زیبایی و موهای تو، بدون هیچ ترسی دوباره عشق را آغاز کردیم.
با آنک رخ تو هست در سایه زلفماننده آفتاب در عقده رأس
هوش مصنوعی: چهره تو در زیر سایه موهایت مثل خورشید در آغوش یک تپه میدرخشد.