شمارهٔ ۴۴۴
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق صحبت میکند. او به تشبیه پروانهای اشاره میکند که بر شمع نشسته و نشاندهنده عشق و جذبه است. در عمق دل و چشم او عاطفه و محبت جای دارد، به گونهای که در چشمهاش تیرگی و در دلش آرامش وجود دارد.
تا غالیهگون خالِ مهِ مهر گسلپروانهصفت فتاد بر شمع چِگِل
هوش مصنوعی: تا زمانی که آن خال زیبا و دلگشای دختر با صفات پروانهوارش بر شمعی بیفتد.
در دیده و دل جای گرفتهست چنانکدر دیده سواد است و سویدا در دل
هوش مصنوعی: عشق و احساسات عمیق در دل و چشم ما چنان جا گرفته که مانند رنگ سیاه در چشم و صفا و روشنی در دل وجود دارد.