شمارهٔ ۴۴۹
هوش مصنوعی: این بیت بیانگر احساس کسالت و ناامیدی شاعر از از دست دادن عزیزانش است. او از خداوند می‌خواهد که در جهانی زندگی کند که همچنان عزیزانش در کنار او باشند و او را در این حسرت و آرزو رها نکند. در واقع، محور این شعر، longing (دلتنگی) برای همراهی با نزدیکان و غم دوری از آنان است.
خواهد شدن از تن نظر جان زایلناگشته بجز حسرت و ارمان حاصل
هوش مصنوعی: هر کسی که بخواهد از زندگی و جسم خود جدا شود، در واقع روح و جانش را از دست نمیدهد و تنها حسرت و آرزو برایش باقی میماند.
یا رب ز جهان مرا چنان بر که هنوزباشند بصحبتم عزیزان مایل
هوش مصنوعی: ای خدا، از زندگی در این دنیا به من حالتی عطا کن که عزیزانم همچنان در کنارم باشند و بخواهند با من ارتباط داشته باشند.