تناجی
ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۴۹۴

هر چند بود عارض تو در نظرمهر لحظه بود شوق رخت بیشترم
خواهم که شود هر سر مویم چشمیتا بهر تماشا بتو در مینگرم