تناجی
ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۵۰۲

چندانکه درین کهنه رباطیم بهمبو تا نشویم از غم ایام دژم
چون میگذرد عمر بهر حال که هستتو خواه بشادی گذران خواه بغم