شمارهٔ ۵۶۶
هوش مصنوعی: این شعر میگوید که زندگی بدون نان و خوراک ممکن نیست، زیرا جان انسان به نان وابسته است. شاعر از خداوند درخواست میکند که علاوه بر جان، نیازهای زندگیاش را نیز تامین کند، زیرا زندگی بدون نان نمیتواند دوام بیاورد.
جان باید و نان و نان نباید بیجانآن باید و این وزین چه آید بی آن
هوش مصنوعی: برای زندگی انسان، هم به روح و هم به خوراک نیاز است. بدون روح، خوراک معنایی ندارد و زندگی با یکی از این دو بدون دیگری کامل نخواهد بود.
یا رب چو بفضل خویش جانم دادینان نیز بده که جان نپاید بی نان
هوش مصنوعی: خدایا، تو با لطف و رحمتت به من جان بخشیدی، حالا لطفاً نان هم بده، چرا که زندگی بدون نان پایدار نیست.